گذشته,حال,آینده........

گاهی اوقات در ذهن خویش گذشته و خاطرات را یاد آور می شوم گذشته ای که گذشته و تنها یادی و حسرتی از آن مانده است. با خود می اندیشم که آیا آینده هم خاطراتی به ارمغان می آورد و آیا تلخی و شیرینی آن به گونه ای است که یادآوری آن ها مرا وادار به گریستن و یا خندیدن کند. گاه از اینکه اینگونه نباشد می ترسم و می رنجم. اما آنچه هست این است که آینده هم جزئی از زندگی ما خواهد بود و چرخه ی زندگی ماست به گونه ای که هم اکنون هر ثانیه از آن به زمان حال می رسد و طولی نمی کشد که حتی به یک چشم به هم زدن هم نرسیده به گذشته می پیوندد در این گذر زمان هر کس برای خود آرزوها و برنامه هایی برای آینده می چیند که یا به آن هامی رسد یا به آن ها نمی رسد و افرادی که به آن ها می رسند.زندگی خود را در مسیر رسیدن به آن ها قرار داده اند.

من نمی دانم تا چه حد در مسیر رسیدنبه این آرزو ها و اهداف هستم. نمی دانم آیا به آن ها می رسم و یا نمی رسم پس حال که می نویسم به این نتیجه می رسم که آینده نگری فقط بافتن اهداف و رؤیاها و آرزوهاست و گذشته نیز وقایع گذشته اند که نمی توان آن ها را تغییر داد اما این تفاوت اساسی بین آینده و گذشته وجود دارد که می توان آینده را تغییر داد و تغییر آن مستلزم شناخت زمان حال است. همین اکنون که قلم جوهرش را بر روی کاغذ به یادگار می گذارد، همین اکنون که ثانیه بین آینده و گذشته است.

وقتی به گونه ای عادی به زمان حال می نگریم درک آن را همچون صرف صیغه ی مضارع مستمر می پنداریم، اما وقتی از دید دگر به آن ها نگاه می کنیم درک این زمان بسیار سخت و پیچیده می شود، زمانی بین آینده و گذشته! یعنی این زمان چه وقتی است که برای درک آن نیاز است که یک ثانیه شمار یا نه باید یک صدم ثانیه شمار یا یک هزارم ثانیه شمار و یا واحدی کوچکتر از آن باشی و این حقیقت وجود دارد که همه ی موفقیت ها زمانی به انجام می رسند که این زمان (حال) را بشناسیم.

فردا و ديروز با هم دست به يكي كردن ..ديروز با خاطراتش من را فريب داد فردا با وعده هايش مرا خواب كرد وقتي چشم گشودم امروز را از دست داده بودم